"historia odkrywcy gwiazd"

🜂 🜃 🜁 🜄

PROLOG
SPADAJĄCA GWIAZDA

       Ciepła, letnia noc, rok 2007. Mam 13 lat i patrzę w gwieździste niebo. Kiedy obserwuję gwiazdy, czuję w środku brzucha dziwną, niezrozumiałą dla siebie tęsknotę. Jakbym nie był tylko obserwatorem. Jakbyśmy nawzajem na siebie spoglądali.
        - Stamtąd przyszliśmy - mówię z przekonaniem do swojej przyjaciółki i dokładnie w tej samej chwili ciemne niebo rozjaśnia się.
       Przed naszymi oczami przelatuje ogromna kometa, jakby na potwierdzenie moich słów. Jakby samo niebo puszczało nam oczko.

       Wiem, że świat do mnie mówi - czuję jego spojrzenie na sobie od dziecka. Nie rozumiem jeszcze jego języka, ale wiem, że nie spocznę, dopóki się go nie nauczę. Dopóki nie odkryję map, które pozwolą nam na prowadzenie głębokich, milczących rozmów.

ODKRYJ FILOZOFIĘ AETHER

🜂 🜃 🜁 🜄

WIDZISZ MOJĄ ŚCIEŻKĘ GWIAZDY?

To ta świetlista łuna, która przechodzi przez kompas.

Wierzę, że nasze przeznaczenie wyrasta z naszych ran, talentów i największych wyzwań. Analizując kosmogram, najpierw szukam kierunku i miejsca, z którego wyrusza, a następnie przeszkód do pokonania. Spójrz na mój kompas.  Moja droga prowadzi od uwolnienia twórczej, sensualnej i dzikiej ekspresji (Ketu w Byku, V dom) do wniesienia jej w przestrzeń społeczną, gdzie może poruszać i transformować innych (Rahu w Skorpionie, XI dom).

Przeszkody? Cień traumy odcina mnie od przyjemności, kreatywności i swobodnego wyrażania siebie (Lilith w Byku, V dom). Trudnością, którą przekułem w siłę, była sama komunikacja - poczucie niezrozumienia, brak granic i lęk przed wyrażaniem się (Saturn w Rybach, III dom). Najgłębsza rana dotyczy przekonania, że nie jestem wystarczający i że muszę opierać się na gotowych metodach zamiast własnej intuicji (Chiron w Pannie, IX dom).

Dzielenie się głębią swojej duszy z innymi sprawia jednak, że świecę najjaśniej i - paradoksalnie - los bardzo mi w tym sprzyja (Medium Coeli i Jowisz w Skorpionie, XI dom).

ODKRYJ SWÓJ KOMPAS

rozdział 1

między umysłem a biznesem

       Świat mówił: jeśli chcesz mnie zrozumieć, najpierw musisz zrozumieć człowieka. A ja, choć nie słyszałem jego słów, dałem się mu poprowadzić.

       Rok 2017, Gdańsk. Zamykam laptopa po kolejnym dniu warsztatów i spotkań z managerami. Za oknem pada śnieg, a ja wychodzę z biura Intela z poczuciem, że właśnie znalazłem swoje miejsce. Wdrażam strategiczne projekty, pracuję z zarządem i rozwijam kompetencje managerów. A na dodatek moja managerka jest szamanką, która na naszych spotkaniach 1:1 rozwija mnie, łącząc coaching z pracą duchową. Co za magia!
       Każdy kolejny dzień utwierdzał mnie, że to miejsce dla mnie. Takie, w którym mogę nie tylko być sobą, ale i robić coś dobrego dla świata.
       Wszystko szło pięknie, dopóki półtorej roku później moja rzeczywistość nie rozpadła się na kawałki tuż przed moimi oczami.

***

       Psychologia i coaching odpowiedziały na wiele moich pytań o naturę człowieka. Praca coachingowa w biznesie nauczyła mnie, jak głębokie zrozumienie ludzkiej psychiki pomaga wspierać rozwój innych.
       To były pierwsze mapy, którym zaufałem. Nie wyjaśniały jednak tajemnicy naszej relacji ze światem - nie jako biernym tłem, tylko żywym bytem, który od dziecka się ze mną komunikował. Nie wyjaśniały moich doświadczeń, które wykraczały poza rozum.

ZOBACZ MOJĄ DROGĘ ZAWODOWĄ

ROZDZIAŁ 2

za zasłoną świadomości

       Świat mówił: jeśli chcesz mnie poznać, musisz mnie dotknąć poza granicą codziennej świadomości. Kiedy będziesz gotów, zaprowadzę Cię tam.

       Kwiecień 2020 roku, okolice Pełni w Skorpionie. Rysuję skomplikowany diagram alchemiczny - koło z przeplatającymi się znakami zodiaku. Niczym lunatyk, zapisuję gorączkowo zdania i hasła, po czym omdlały osuwam się na łóżko.
      Mam zamknięte oczy, a pod nimi cały wszechświat. Widzę z góry swoje ciało i wraz z podmuchem wiatru wylatuję z pokoju wieżowca, w którym mieszkam. Jestem krukiem. Mój wzrok jest ostry. Czuję wolność. Lecąc nad miastem rozumiem, co szepcze do mnie wiatr, mimo że nie słyszę żadnych słów. Daję się mu prowadzić w miejsca, które oglądam niczym film i wspomnienia.
       To był mój pierwszy lot duszy. Nie potrafiłem wyjaśnić tego, co przeżyłem, ale musiałem zaakceptować jedno - że moje doświadczenie świata wykracza poza rozum. Że moja natura jest głębsza.

***

       Szamanizm stał się dla mnie ścieżką odkrywania pierwotnej natury mojej duszy i mapą prowadzącą do źródła naszej relacji ze światem. Od tamtej chwili obecność duchów stała się częścią mojego codziennego doświadczenia, a ja uczyłem się rozumieć ich język  i przekładać go na język ludzi. Uczyłem się poruszać po tym ukrytym świecie tak samo naturalnie, jak wcześniej poruszałem się po świecie psychologii i biznesu.
       Trans szamański otworzył dla mnie drzwi. Poznałem świat człowieka i świat ducha. Nie znałem jednak jeszcze drogi pomiędzy nimi. Potrzebowałem kolejnych map.

Czym różni się przebudzenie duchowe od psychozy?

ROZDZIAŁ 3

czy odważysz się wyrazić swoją duszę?

       Świat mówił: Poznałeś Człowieka i poznałeś mojego Ducha. Teraz czas, byś zgłębił, czym jest most między nami - Dusza.

       - Marek, przecież ty powinieneś mieć swoją działalność, a nie się męczysz w tym korpo - słyszę podczas video rozmowy od mojej znajomej, astrolożki, tarocistki i zielarki, która od lat prowadzi własny biznes na Instagramie.
        - Ja? Daj spokój, ja się nie nadaję - roześmiałem się i szybko zmieniłem temat.
        Coś mnie ścisnęło w żołądku. Ja i własna działalność? Brzmiało absurdalnie. Ale może…?

***

       Od mojego przebudzenia minął ponad rok. Dopiero co straciłem dziewczynę, znajomych i pracę w Intelu. Kilka miesięcy wcześniej odeszli mój dziadek i wujek. Czekałem na śmierć mamy, którą przeczuwałem od jakiegoś czasu.
         Ścieżka szamańska nie była dla mnie łagodna. Głębokie wewnętrzne transformacje - wraz z rozpadem iluzji, na których budowałem siebie - burzyły struktury mojej rzeczywistości. Z drugiej strony, coraz lepiej rozumiałem prawa i siły rządzące światem. Wchodziłem w trans coraz sprawniej i pozwalałem się prowadzić duchom. Uczyły mnie. Zacząłem myśleć wzorami, schematami, geometrią.
       Książki pomagały mi nazwać to, czego doświadczałem w transie. Nie czułem, jakbym się uczył. Czułem, jakbym przypominał sobie wiedzę zapisaną w duszy. Ku mojemu zaskoczeniu coraz częściej odkrywałem, że potrafię rozmawiać z wieloletnimi astrologami i tarocistami jak równy z równym.
          Ale własna działalność?
       Przecież to jakaś abstrakcja. Jestem introwertycznym Rakiem. Wystarczająco dużo mnie kosztowało, żeby nauczyć się występować publicznie i prowadzić szkolenia dla managerów. Dobrze się czuję, będąc pod parasolem organizacji. Pomagałem liderom, ale nie czułem, że sam nim jestem. To wymagało ognia, a w moim kosmogramie był on jedynie w znaku wschodzącym.
        To był pierwszy raz, kiedy zobaczyłem swoją Ścieżkę Gwiazdy. I trochę się przestraszyłem.

rozdział 4

morze w ogniu

       Świat mówił: niech przez Twoją duszę płynie mój ogień. Pokażę ci, co potrafimy razem stworzyć.

       - Raz, dwa, trzy… akcja!
       Makijaż, światła, kilkudziesięcioosobowy zespół, kamery i… ja. Trzymam gitarę i jestem front-manem zespołu rockowego. Pode mną tłum statystów, który wiwatuje jak na koncercie.
       Ten sam chłopak, który jeszcze kilka lat temu pocił się i jąkał ze stresu podczas studenckich prezentacji, okazał się być świetnym modelem i właśnie grał główną rolę w reklamie PKO. Za kilka miesięcy miał oglądać siebie w telewizji i na bilboardach w całej Polsce.

***

       Kraków, 2022. Miałem wspaniałą kobietę u boku, świetną i niezależną pracę w konsultingu HR, umowę z agencją modelingową, a do tego prowadziłem pierwszą działalność pod zagraniczną marką Mare Flames i nagrywałem pierwsze niezależne single. Otwierały się przede mną możliwości, a wraz z nimi płynęły dobre pieniądze. Byłem szczęśliwy. 
       Po raz pierwszy zacząłem składać wszystkie odkryte wcześniej mapy w jedną całość. Stworzyłem pierwszy model pracy z umysłem człowieka, oparty na psychologii, coachingu, szamanizmie, astrologii, tarocie i alchemii. Pracowałem głównie z mistykami. Pomagałem im integrować doświadczenia duchowe, odnajdywać własną ścieżkę i uziemiać rozwój w codziennym życiu.
       Zegar do mojej 30-tki tykał, a wraz z nim najważniejsze wydarzenie astrologiczne każdego z nas. Powrót Saturna. W wielu przypadkach całkowicie zmienia trajektorię naszego życia, jednak przecież ja byłem na swojej ścieżce. Co mogło pójść nie tak?

PROFIL MARE FLAMES
PORTFOLIO MODELINGOWE

rozdział 5

pożar

       Świat mówił: kim zostaniesz, kiedy zabiorę ci wszystko, co masz?

       Zachód słońca nad Teneryfą mnie zachwycał, choć wewnętrznie czułem się martwy.
       - I na co to wszystko?
       Październik 2023, właśnie kończyłem 3-miesięczną podróż po europejskich wybrzeżach. Trzy miesiące pełne “przypadkowych” spotkań z ludźmi i duchami. Poznałem ludzi, którzy - podobnie jak ja - szli własną drogą szamańską. Przez jakiś czas mieszkałem z niektórymi z nich w jednej z lizbońskich kamienic.
       Każde z tych spotkań odkrywało przede mną kawałki mojej duszy. Widziałem siebie. I nie podobało mi się to, co zobaczyłem. Myślałem, że znam już swój Cień, ale okazało się, że podróż w głębiny własnego Piekła jeszcze przede mną. Czekała mnie kolejna Ciemna Noc Duszy.

***

       Miałem wrażenie, że wszystko, czego dotknę, pęka na pół. Świat zabierał mi wszystko, na czym budowałem swoje życie. Kobieta, którą kochałem, konfrontowała się ze swoimi demonami. W pracy wychodziły na jaw ukryte konflikty. Przyjaciele zaczynali ze sobą walczyć. Potem umarła moja mama i to już było za dużo.
       Czułem, że wszędzie, gdzie się pojawiam, przynoszę zniszczenie. Że mój szamański ogień - dar i przekleństwo w jednym, tak świetnie dotąd trzymane w ryzach - wybuchł i nie mam kontroli nad własną rzeczywistością. Poczułem, że muszę zniknąć. Muszę się usunąć, żeby chronić bliskich mi ludzi.
       Zabrałem tylko najpotrzebniejsze rzeczy. I bęben. Wyjechałem z Polski, żeby spotkać się ze sobą - tym, kim jestem naprawdę z dala od swojego świata.

rozdział 6

korzenie i skrzydła

       Świat mówił: czy odnajdziesz mnie, kiedy i ja zniknę?

       2025 rok, Poznań. Świat zamilkł. I po raz pierwszy musiałem nauczyć się żyć bez niego. Bez głosu ducha, który przez lata prowadził mnie niemal każdego dnia.
       Odbudowuję swoje życie. Jestem ostrożny i uważny. Słucham swojej intuicji i instynktu. Wiem już, że moja ścieżka ma być w Polsce. Tu dotykam swojej duszy głębiej niż w tożsamości zagranicznej. Urządzam tu stabilny, bezpieczny dom i wkładam w to dużo serca. Uzdrawiam korzenie i stawiam fundamenty.

***

       To były trudne dwa lata. Kilka miesięcy mieszkałem u siostry, zanim stanąłem na nogi. Miesiąc pracowałem na stacji benzynowej, później stanąłem na nogi w teatrze jako przedstawiciel handlowy. Wewnętrznie, schodziłem w głębiny swojego piekła. Byłem zdany na siebie i wsparcie bliskich mi ludzi. Nieidealnych, ale prawdziwych - prostych i silnych. Czułem, że dzięki temu staję się dojrzalszy. Bardziej ludzki.
       Wróciłem do nauki. Hipnoza okazała się ostatnią mapą, której szukałem. Przygotowywałem się do powrotu do świata.

🜂 🜃 🜁 🜄

rozdział 7

narodziny transpersonalnego

       Świat mówił: czy odnajdziesz mnie, kiedy zniknę?

         - Potrzebowałem Cię, żeby ruszyć.
       Przesuwam palcami po kartonie. Jest w nim mój nowy bęben szamański. Ostatnie miesiące były przygotowywaniem się. I choć wciąż czuję niezrozumiały dla siebie lęk i blokady, postanawiam, że po prostu wrzucę pierwszy post i niech się dzieje. Nie musi być idealnie.
       Ustawiam telefon i siadam po turecku na białym dywanie. Nie wiem, co powiem. Włączam nagrywanie i zaczynam go rozpakowywać.
       Jest wyjątkowy. I już wiem, że to właśnie on jest symbolem i logo Transpersonalnego.

***

       - O wow - mówi Dagmara, przedsiębiorczyni i z natury bardzo racjonalna kobieta, po jednej z pierwszych moich sesji hipnozy. - Nie wiedziałam, że tak łatwo uda mi się tam wejść.
       Uśmiechnąłem się. To był pierwszy raz od dawna, kiedy poczułem, że wszystko zaczyna się łączyć. Trans hipnotyczny okazał się językiem, którego szukałem przez wszystkie poprzednie lata. Bramą, przez którą mogłem wpuszczać ludzi do świata duchowego. I wcale nie musiałem im mówić, gdzie idziemy. Każdy przeżywał tę podróż na własnym poziomie - jedni jako pracę z nieświadomością, inni jako doświadczenie głębszego wymiaru siebie, a jeszcze inni jako transformację swojej energii.
       W kolejnych miesiącach obserwowałem, jak osoby, które jako pierwsze zaufały mojej metodzie, wchodzą na swoją najwyższą ścieżkę. Każdy odzyskiwał siebie. Jedni kończyli wieloletnie relacje, przechodzili przez żałobę, wchodzili na nowe etapy biznesowe, uwalniali się od starych wzorców. Po raz pierwszy od lat zaczynali czuć swój własny ogień.
          Duch wrócił.

ŚLEDŹ MOJĄ DALSZĄ HISTORIĘ NA INSTAGRAMIE
ZEJDŹ DO ŹRÓDŁA
Scroll to Top